bir anı bir hayal olmasın istediğim,
nefesimi tutup seni düşündüğüm,
acımın büyüklüğüne hoyratça hayranlık biriktirdiğim
kanırtılan bir yüreği kenarda bıraktığım
başka hikayelere sağır kaldığım
ellerimin titremelerini farkettiğim
zamanlardayım.
Olsun yazılmadık ne kalmış olabilir ki dünyamda
sınırların arasında uyluklarım acıyorken,
sıradanlaşan
adım ne olursa olsun
bilmenin yükünün kibiri ve kini
beni incelten zerafetiyle üzerimde kalan
ama aynalardan yansımayan
bir status quo..
lanet bir denge
aldığından daha azını bırakmış geriye
pişman olmak için geç iğdiş edilmek için erken.
fakat artık bir sonuca varılmalı..
sesinle beraber kendi çığlığım
hesabı tutturmaya çalışan
sevinçleri sayıp biriktiren
zamanlardan arta kalan
bölen eksilten bir şey var
arafta hezimete uğrayan bir komutan gibi
vızıldayan kurşunların arasından gülümseyen
çıplak bir bedene dokunurken varılan hazzın
neticesidir hesabın en alttaki satırı.
geçti artık hadi uyu