Ah! O,
Kolay elde edişler!
Çabuk vazgeçişler!
Zevk verir,
Güç verir yapana.
Emek yok...
Çaba yok...
Dert yok...
Tasa yok...
Eğlencelidir de aslında.
İlgi senin tekelinde,
Sevgi senin elinde.
İstersen verirsin,
Gıdım gıdım birilerine.
İstersen vermezsin hiç kimseye.
Ah! O,
Kolay elde edişler !
Çabuk vazgeçişler !
Kırgınlık anında,
Sefer eyleyişler !
Yağmur damlasını sel görüp,
Mekanı terkedişler !
Susuşlar !
Susturuşlar !
Önemsemeyişler !
Erteleyişler !
Dinlemeyişler !
Görmeyişler !
Görmezden gelişler !
Görünmeyişler !
Lütufla sevgi verip,
Şartla geri dönüşler !
Güven vermeyişler !
Hatır, gönül bilmeyişler !
Ah! O,
Kolay elde edişler !
Çabuk vazgeçişler !
Gidenin gururunu ılık ılık okşadı.
Geride kalan yedi, ayazı.
Yürek, asılı kaldı
Umut denen çengelde.
İçinde, bin bir kederle.
Sevginin büyüklüğü kadardı
Çekilen acı.
Sevgi tutuklandı.
Kalp, ona darağacı.
Yaşanmazdı bu iklimde,
O da firar etti, sessizce.
Çığlıklar düştü yüreğe.
Kimse gelmedi sesine.
Hallerine naz dendi.
Bu, daha sana az dendi.
Yapılanların bir karşılığı
Olmalı cihanda.
Her şey oluruna
Bırakılmazdı ya !
Sonsuz olmadı,
Keder de acı da.
Yürek, toparlandı sonunda.
Atınca üzerinden
Kirli libas gibi sevgini,
İstedi hesabı
Kesti diyeti
Adına da ’’ ayrılık "dedi.