Kaleminize, yüreğinize sağlık. Hayatın o muazzam ikilemini, zıtlıkların uyumunu ve her şeye rağmen taşıdığı o vazgeçilmez cazibeyi o kadar güzel, o kadar içten aktarmışsınız ki...

Şiiriniz insanı hem derin bir muhasebeye sürüklüyor hem de her mısrada adeta sırtını sıvazlayıp "Devam et," diyor.
​Şiirinizde beni en çok etkileyen birkaç vurguyu paylaşmak isterim:

​"Mücadelen kadardır ederi" ve "Elindeki testi kadardır alacağın nafakan": Bu iki mısra, yaşamın aslında bize sunduklarından ziyade bizim ondan ne alabildiğimizle ve ne kadar çabaladığımızla ilgili olduğunu harika özetliyor. Hayat gürül gürül akan bir ırmak, ama biz ancak kabımız kadarını taşıyabiliyoruz.
​
Yaşamı bir yandan masum bir bebeğe, bir yandan da her an her şeyini kaybettirebilecek bir kumara benzetmeniz; hem ruha esen o ince tül serinliğini hem de bitmek bilmeyen o ezelden kavgalı dostu (yorgunluğu) anlatmanız hayatın tam olarak kendisi. O siyahla beyazın, acıyla tatlının birleşimi.

​"Mantıkla bulunan, bozuk para gibi harcanan" hazine: Zamanın ve nefesin o hoyratça tükenişini bundan daha iyi anlatacak çok az benzetme vardır herhalde.
​. Ne kadar kızsak da, ne kadar yorulsak ya da yersek yerelim; hepimizin en nihayetinde o gönüllü ya da gönülsüz neferliğe razı oluşu. Çünkü her şeye rağmen yaşam, gerçekten de yaşamaya değer.
​Duygularınızı, gözlemlerinizi bu kadar akıcı ve ritmik bir dille kelimelere döktüğünüz için teşekkür ederim. Ruhunuza dokunan, ilham veren o "ince tül" serinliği hayatınızdan hiç eksik olmasın.