En iyisinden başlar varolmanın düşleri
Bir tutam dost iki sıkımlık kaygı
Unutursan yolların nere gittiğini
Yetmezsen keser kaderin bıçağı
Aldırma der içinden bir ses acı yankı


Kavisler çiziyor ruhun kader aynasında
Tek düze gitmez bugün cenazesiz
Çatlarcasına koşacak atlar bu yolda
Çocuklar kanacak oyuna kalacak galesiz
Bedensiz bir rüyada uykun çaresiz


Bana düşman kalacak kadar anladın
Dost olarak çıktın garip sinemden
Akıl arıyorum gecenin içinde ne sandın
Tesellim oldu miracın öptüğüm elinden
Günlerin koynuna saldığım birde senden


Çağlar boyu sürüp gelendi sihri
Herşey unutuldu bir sen kaldın
Izdıraplar hatıra kalburuyla elendi
Aştık ruhun çöllerini yokluğunu saldın
Ayvaz avaz bağırsamda duymazsın


İniverse gök kavrulacak denizler
Meydan meydan seni arıyor insanlık
Biter bu kavga yıkılınca devletler
Yırtılınca anılar uykular karanlık
Çıldıracak mahkum ümitleri anlık