dalgalar usul usul dövüyordu kıyıyı
denizin masmavi derinliklerinde
oynaşırken balıklar
bir yengeç tutunmaya çalışıyordu kayalara
bir martı gezinirken ıslak kumlarda


bir balıkçı gemisi göründü uzaktan
toplamış ağlarını açmıştı yelkenlerini
süzülüyordu sessizce dalgalar arasında
günün yorgunluğunu atabilmek için
gecenin taylı ayışığı sessizliğinde
ana kucağı gibi limanın durgun sularında

Bu şiir, deniz ve doğa ile ilgili güzel bir betimleme içeriyor. Şair, dalgaların kıyıyı dövmesini, balıkların oynaşmasını, yengecin kayalara tutunmasını, martının kumlarda gezinmesini ve balıkçı gemisinin limana dönüşünü anlatıyor. Şiirde deniz, hem hareketli hem de sakin bir yüzü olan canlı bir varlık gibi gösteriliyor. Şair, denizin masmavi derinliklerinde yaşayan hayvanları sevgiyle tasvir ediyor. Balıkçı gemisi ise, denizin zorluğuna rağmen emek veren insanların sembolü olarak karşımıza çıkıyor. Şiirde ayrıca, gündüzün yorgunluğu ile gecenin huzuru arasında bir karşıtlık da kuruluyor. Şair, limanın durgun sularını ana kucağına benzeterek, insanın doğaya olan bağlılığını ve özlemini vurguluyor.