Vuslat yok bu alemde
Gidişin saklar içimin süveyda bir renginde
Şimdi
Kelebek hüznüdür akşamlar
Kırılgan kalbimin affını ne çok istedin
Zamanın akrebindedir artık düşüncelerim
Dönüp duran kendi etrafında
Anlatamadığım ayrılıkların
Sil içimdeki veda ziftlerini desem
Gelemezsin...ayrılığa yeminlim !

Duyuyor musun beni
Uykusuz bir gece...gecede dualarım saklı
Bir giz penceresinde düşlerim
İçime dolan hu seslerin
Simsiyah akşamlarda gidişin
Doğumdan beri bu, hep bu sahnemde
Firaka müptela

Her gidişte sözün vardı
’Tez döneceğim ’
Hala dönüp duruyor başımın içinde
Gelmedin yine
Yine de silemeyeceğim anıları
Beynimin kıvrımlarında dönüyor bir film
Geceler, sönmeyen kandiller yanmalı
Yüreğimde tüten bir gri duman
Sessiz ıssız çığlıklar
Meryem’in gözyaşları çağlayanında
Bütün duaları ediyorum bu gece
Duy içimdeki yalnızlığımı
Duy da gel, karanlığımdaki öksüzlüğüme

Eylül düştü bahtımıza
Kaçıncı baharı ayrılığımızın
Ve batışı böğrüme gözlerinin hüznü
Kaçıncı bekleyiştir bu sürgünlerde ?
Ben feryatlardayım sensiz sessiz ya
Senin sabrın acır !

Kış mevsimi kapımı zorluyor
Senmisin o uzakta bekleyen
Gelsen çıkıverip bir akşam
Sessiz yağan yağmurla
Baksan geceleri bir müjde ile
Penceremden
Mor düşlerime dökülüversen
Yaprak yaprak
Bitse üşümelerim

Günay Koçak

3. 1. 2024