![]() BANA MÜSAADEŞiirin hikayesini görmek için tıklayın Bu dizeler, bir yolculuğun başlangıcına işaret ediyor gibi. Şair, gizemli ve hayal dolu düşlere doğru yola çıkıyor. Rüzgarın şarkısında yüreğini kaybetmek, gecenin maviliğine dalmak, gönlünde bir serüveni hissetmek; tüm bu ifadeler, şairin iç dünyasındaki derin duyguları ve hayal gücünü yansıtıyor.
Kelimelerin kanatlanması, gökyüzünde kuş gibi uçması; şairin sözlerini özgürce ifade etme isteğini simgeliyor. Gözlerinde parlayan ışık, şairin iç dünyasındaki aydınlığı temsil ederken, şairin rüyasına dalmasıyla birlikte bu aydınlık yankılanacak ve ifadesini bulacak gibi görünüyor. Gönlündeki melodi, duygu ve düşüncelerini en güzel şekilde ifade etmeye çalışan bir şairin içsel mücadelesini yansıtıyor. Sesindeki hüzün, belki de yaşanmış bir deneyimden veya derin bir duygudan kaynaklanıyor. Şehri saran mısralar, geceye karışarak yıldızlara anlatılacak; bu da şairin eserinin bir tür evrenselliğe ulaşmasına işaret ediyor. Şiirin içinde kaybolmak, şairin duygusal derinliklerine dalması ve kendi dünyasında kaybolması olarak yorumlanabilir. Sessizce adımlar bırakarak yol almak, şairin izlerini bırakarak varlığını duyurmaya çalıştığını simgeliyor. Düşlere yol almak, belki de kendi iç dünyasında keşfe çıkmak ve bu keşfin izlerini paylaşmak anlamına geliyor. Son satırlar, bir gün geri dönme umudu ve belki de bu satırlarda tekrar buluşma arzusuyla dolu. Şair, gelecekteki bir zaman diliminde, yeniden bu satırlara dönecekmiş gibi bir beklenti içinde. Bu dizeler, bir serüvenin başlangıcını ve belki de bir dönüşün habercisini taşıyor.
...
Bana müsaade, gidiyorum yine düşlere, Rüzgarın şarkısında kaybolacak şimdi yüreğim. Gönlümde bir serüven, yıldızlar eşlik edecek, Bana müsaade, gecenin maviliğine daldım. Kelimelerim şimdi kanatlanacak, Uçacak, gökyüzünde birer kuş gibi. Gözlerimde bir ışık, yankılanacak, Bana müsaade, şairin rüyasına daldım. Gönlümdeki melodi, çalacak en güzel şarkısını, Sesimde bir hüzün, şehri saracak sakince. Geceye karışan mısralar, yıldızlara anlatacak, Bana müsaade, şiirin içinde kayboldum. Gidiyorum, sessizce adımlarım iz bırakacak, Gecenin kollarında sallanacak bir sal gibi. Bana müsaade, düşlerime yol alıyorum, Belki bir gün, geri dönerim yine bu satırlara. UMUT ŞAİRİ Nejat Hoca, Meram, Konevi, Mevlana |