Aşkın Orta Yeri

"Üşüyorum" dedim, "Hayal et" dedi,
Hayalinle yandım, bittim efendi.
"Yok mu bunun ortası?" diye sordu,
"Vuslattır merkezim, tartı" dedim.

Ayrılma yanımdan, kal hep bağrımda,
Alemden azade bir hal içinde.
Kalksın aradaki yedi perdeler,
Sen ben ol, ben de sen; tek can içinde.

Bir oyun kuralım, oyundan öte,
Ne nefis yaklaşsın, ne şeytan fitsin.
Damarımda dolaş, kan ol kalbimde,
Ruhumun katında izlerin yetsin.

Ben gölgende mahpus, döneyim devran,
Sen gitmeden gel ki, bitsin bu hicran.
Kadehe seni dök, seni içeyim,
Mest olup kendimden öyle geçeyim.

Ne yangın kalsın bak, ne de üşüme,
Akıl firar etsin, düşme düşüme.
Bir ferman yazılsın "Gel" diye o an,
Demin demlerinde kurulsun meydan.

Üç beş tahta, biraz toprak olsa da,
Adımız dillerden silinip gitse...
Üstümde bir gülün kokusu kalsın,
O gül ki ruhumun içinde bitsin