RÛCU ET

Ey düşbaz uygarlıkların asil prensesi
bir halkın dilini kanatan sloganlarla karşındayım

madem adaletten söz ediyorsun
öyleyse aşkta ırk ayrımı niye
sen hangi ırkın prensesi
hangi sömürgenin aşk korsanısın

volkanlar kaynamakta
“mavi bir kadehten buselerin, magmalar gibi taşmakta”
damıt yüreğime soğuyan lavlaları
kinini kusmadıysan hâlâ
nasılsa emrine amadeyim
gel de mezarlıkta soy beni

ben kim miyim

aşka yenik düşmüş
ve istilaya uğramış bir yüreğin son prensi
al elimden mihrine yazıldığım beni

nasılsa çorak bir yürektir bendeki
içimde ihtişamlı aşk mabedini
ruhum dahil
ilhak et herşeyi

varsay ki ta ezelden seninim
varsay ki ebedim yok benim
varsay ki korumasız bir adayım
ısrarla bir uygarlık yarat içimde

sen gücü elinde tutan prenses
bense senin esirin

nasılsa halkıma verdiğim sözü tutamadım
talana muktedir yüreğimde
varsın depremler olsun
dumanlar tütsün başucumda

yeter ki sen zuhur et içimde
yeter ki beni bütünüyle ilhak et
ya da yangın yerine dönmüş yüreğimden rûcu et

Efkan ÖTGÜN