Yıl bin dokuz yüz yetmiş dört, başladı harekat,
Savaş tarihlerinin ibret dolu tablosu,
O tank var ya o tank, düşman sanıyordu afat,
Beşparmak Dağlarında kahraman Türk Ordusu.

Dünya bile seyretti, ağzı açık ve şaşkın,
Düşman ki sanki kudurmuş, belalı ve taşkın,
Eseriydi o tank, Allah’a yükselen aşkın,
Düşmana afat olan üç yiğitler ordusu.

Üç yiğit Mehmetçik tankı tepeye çıkaran,
Kartal gibi Beşparmak Dağlarına uçuran,
Bu tank var ya bu tank, Rum’un aklını kaçıran
Tankla birlikte üç yiğit Allah’ın bir ordusu.

Değil yol, iz bile yoktu, bu yüksekçe dağda,
O tank var ya o tank, sanki düz yollu bağda,
İnanmayan herkes, ‘olamaz!’ diyor, bu çağda,
Tankı tepeye uçuran Melekler ordusu.

Onbaşı Gürler Erdağ, Gazi Tankın başında,
Top atışı, Abdulkadir Kurt arkadaşında,
Makineli, Recep Doğan Yiğit gardaşında,
Değil Rum’a, dünyaya yetti bir tank ordusu.

O tank var ya o tank, yükseklerde hep duracak,
Türk’e yanlış yapanı, hep böyle uyaracak,
Kıyamete kadar da dosta selam verecek,
EŞREFÎ de selamlar, tüm sevenler ordusu...

EKREM GÜRER (YOZGAT 2001)