SEHER VAKTİ

Anlat diye Başladı söze
Dinlerim başkaları gibi değil
Kendim gibi sabır ile
Sözünü kesmeden araya girmeden
Seddardir diğer ismim örteriz
Makamına rengine sekline bakmadan
Sabır ile dinleriz
Utandım nerden başlayacağımı bilmeden
O kadar çok dert vardı
Ama birde fırsat vardı makamında aracı olmadan
Diye düşünürken korkma şah damarından yakın
Olduğu gibi samimi anlat yalan olmasın sakın
Seni senden iyi bilen ben alim ve hakim
Bir cesaret le başladım
Önce bismillahirrahmânirrahîm demekle
Anlattım anlattım göz yaşlarım süsledi
Noktasına virgülüne dokunmadan olduğu gibi
Samimiyetle çekinmeden nasıl bir hal aldı anlatmam
Degismistim konuşamayan utanan ben
Kabuğundan çıkmış senli benli olmuşuz
Sanki ben anlatıp ben dinliyor yüreğimde ferahlık
Dalmışım bir anlık
Ellerim semada boyun bükük halim
İçimdeki genişleme anlatılmaz gül kokulu cennet bahçe
İşte bu dost işte bu sahiplenme işte bu şefkat
Ve yeniden doğuş göğe yükseliş gibi
Meger bu ödül bize miraç dan miraç
Bir dahaki seher vaktine sozlestik buluşmak üzere
Artık gönülden gelen düşmüştü dillere
Gecenin serhoşluğu gündüze devrolunmuştu
Kaybolan ben bir deryada kendini bulmuş
Aşkın yolculuğu başlamıştı seher vaktine

Anlat diye Başladı demeden Hemen girdimi mevzuya
Önce Gamzelerden başladım
Her tebesümde çırpınıyordum Yusuf misali Gamzelerin de
Anlatayım dedim ceylan bakışlarından
Tıkandım çıkmadı kelimeler boğazımdan
Sanki yirmidört deki ayetin otuzbeşinci süresi
Gözlerindeki muhabbeti nuru nur üstünde nur
Harf yetersiz gibi
Sustum başladı sükut
Damla damla akan göz yaşı
Nakş ediyordu ilahi aşkı
Nida ediyordu sanki bu yolda ver başı
Sükut üstüne sükut
Bilmem kaç Bin yıl geçti zaman içinde zaman
Muhabbet tahtında evladı resul nur içinde nur
Ellerimden ilk el tutması ve sıcaklığı kabul ettim mi nida si
İşte o zaman anladım bu buluşma benim degil onun isteği
Tesadüf değil onun muradı onun dileği
Söz verdiğinde ezeli ervahda
Sözün özü sahip çıkmıştı zamanı ervahda