Tut sarıl
Boğ karanlığı
Güneşin altın nehrinde
Yıkansın günahlar günahkarlar
Işık istiyorum ışık taze duru apaydınlık
Kömür karasına, kalp yarasına akacak ılık ılık
Gümüş rengi ovalarda mutluluk aksın sevgi nehirlerine
Olsam bir melek bir peygamber yıksam koca koca karanlıkları
Işık istiyorum ışık sevgiyle karışık bütün insanlarla barışık aşıklara alışık
Ben güneşe aşık bir gezegen, ben dünya, ben ay ben ki pervaneyim sevenlere
Işık istiyorum ışık tacirleri kadar fakirdim gökteki yıldızlar kadar yorgun
Senin için doğup batarken sözlerin finalindeydi dudaklarım özlerinde
Ebedi suskunluğa yemin ederken en şirin sessizliği bekliyordum ya
Mabet kapılarının hırçınlığı vardı çığlıklarımda bir tanesi ölüm
Bir nefes kadar yakındı mazi ve bir nefes kadar uzaktı ati
Ah! diyecek kadar yoktu gücüm Bu son öpüşüm müydü
Işıklar yakacağım kızma bana karanlığı sevemedim
Korkuyorum siyahtan ışık istiyorum gücenme
O siyah gözlerin çiviliyor beni acı gerçeğe
Işıkları yakacağım aydınlık olsun dünya
Güneş başımızdan hiç ayrılmasın
Güneşi seviyorum Seviyor mu
Güneş beni senin gibi
Sormak istiyorum
İzin verir mi