Çocuklar her yerde aynı değil
encâmı gül kokulu burcu nur olan çocuklar
bazı yerlerde derin yaralarla...
dünya ise sessizliğe gömülü!

Suriye’de kayıp olmuş çocuklar
bu yüzden aynada yüzünü unutan
bir yıkıntı misali analar-babalar
yüzlerinde korkunç hüzünler...

Yemen’de aç, çıplak çocuklar
kanlı bakışlar arasında hayatları
kirli bir zamandan geçiyor
yazık, günah değil de ne?.

Filistin’de şehid oldu çocuklar
çok yakın kıblegâhına âşkın
kıyamet koparırcasına çığlıkları
soluklarda durup, durup durup kanayan
onulmaz derin yara oldu sağalmaz!..
ninniyle uyudular bombayla uyandılar
dün yorgan örtüler üstlerine bugün torpak
eylül bakışlı bahar yüzlü balaların
bu sebepten ötürü bütün bulutlar
şimdi Gazze’ye ağlasın!...

Afrika’da işçi çocuklar
nedenleriyle, körpe bedenleriyle
hayatın kuraklığında, susuzluğunda
bitmez, tükenmez kaygılarla..
elleri daha ne ki elleri?.

Afganistan’da yaralı çocuklar
alnı secdeye düşen babanın
yaka paça götürülmesini görerek
yara almış yaralanmış sabiler
yürekleri o küçücük yürekleri
ateşe tutulmuş yanıyor...

Irak’ta sersefil çocuklar
miskin öyle ki maviye muhtaç
zembereği kırık saate ayarlı
dilsiz sevda uçurumunda.

Doğu Türkistan’da öksüz çocuklar
yürek tufanıyla bizde yetim
kökünden damarına kadar
ölüm ne yana düşer yaşamak ne yana
sancısı sahipsizliğe mıhlanmış
bir talihin sahibi öksüzler-yetimler
umudun kefenlendiği tabutla
hüznün defterine kayıtlı
başka türlü olmazmış gibi.

Asya’da ya mağdur çocuklar
ya da mazlum yürekleri dağlı
kötü bir zamanda ömürleri
nefretin, cehaletin ortasında
en olmadık zaman sela duyarsın
fırtına koparan feryatla çocuklar ölüyor
ağıtlar doğar sükutumuza dağılan...
rüyâsını gördüm daha yeni
uykusundan uyandım şimdi
dağlı bir zılgıt kadar uçurum
bir acayip yâdıma düştü geçmiş
aşiyan misali evi-ocağı kundaklanmış
yüzlerinde görünür yüzlerce hüzün
karanlık bu çağ ney’inden keder üflerken
ahseniyet matem de, yaş da
gam kasavet boydan aşıyor...

Avrupa’da prenstir çocuklar
prensestir bile istiye bu bir imtiyaz
bir açıdan bakıldığında gerekir
en olması gereken .

Gümüşhanlı’yım çocuklar
yağız balalar size yanarım
ben yanarım parçalanır yüreğim
yanarım kanım kaynar.