DİVAN ŞİİRİ

Ya ilahi! Her bir şeyde, Bâri ismin var senin.
Halk eyledin sen insanı gözlerde ki nur senin.
Gönderdin bize Kur’an-ı; İkra dedin Alâk’ta,
Rahman Rahim olan sensin, besmelede sır senin.

Zül-Celali vel ikram’sın Mâlik-ül Mülk Berr sende,
El-Musavvir senin adın şekli var ettin bende,
‘Kün’ diyince bu dünyayı var ettin altı günde,
Âlemlere rahmet olan en Mukaddes yar senin.

Senin Mukaddes yarına bizde bağladık meyil,
Kelamullahta buyurdun mümin sen hakka eğil,
Sûre’yi Kıyame’de var; insan başı boş değil,
Külli nefsi haber ettin, dedin ömrün dar senin.

Akılsız bir Boztepe’yim gittim gaflette yattım,
Nefsin ummanında yüzdüm, daldım derine battım,
Sensin benim tek sahibim, sende sevdayı tattım,
Tevbeyle kapına geldim; dilimde ki zar senin.

El -Bâri: Her şeyi uyumlu ve kusursuz yaratan.
Zül-Celâli vel ikrâm: Celal, azamet sahibi
El-Musavvir: Suret veren ve biçimlendiren
Mâlik-ül Mülk: Her varlığın sahibi.
El-Berr: İyilik ve ihsanı bol.
Küllü nefsi zaikatül mevt: Her nefis ölümü tadacaktır… Ankebut/59