3
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
432
Okunma
Öyle işte.!
Yerden yere çaldı gençlik çağımı
Dert aldı önüne doyurdu beni.
Hüzün vurdu yine gönül bağımı
Elini salladı çağırdı beni.
Mutluluğu buldum zannettiğim an,
Yetişip elimden çekip aldı gam
Bin cefalar çekip, vay garip anam
Bugünler için mi doğurdu beni.?
Huzura yaklaştım, çatıldı kaşı,
Canımdan can alıp doldurdu boşu
Biraz hasret koydu, çokça gözyaşı
Gurbet teknesinde yoğurdu beni.
Düzlüğe varmaktı yalnız muradım
Boşluğa düşürdü beni son adım
Açıldım ummâna bir dost aradım
Çekti girdabına soğurdu beni.
Adım adım yürüdüm de izinde
Huzur uyutmadı birgün dizinde
Yalan dünya daha yolun ağzında
Çiğnedi, çiğnedi öğürdü beni.
Sır verdim, âleme bir bir duyurdu
Kime dostum desem, sırtımdan vurdu
Aldı Nûrfânî’yi bu çile yurdu
Kurdu, kirmanını eğirdi beni.
Nuriye Akyol/ 20/8/2023
5.0
100% (14)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz