0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
623
Okunma
Yalnızlığında saçları varmış
Uzadıkça boğarmış insanı
İnsan yaşlandıkça anlarmış
Tek başına güçlü kalabilmeyi.
Uzun, engebeli bir yolmuş hayat
Çok yürümekten yorulurmuş insanın kalbi
Çok sevmekten tükenirmiş ruhu
Kararırmış beyazdan muzdarip.
Bir çocuklar kalırmış açık mavi
Bir onlara bakınca ferahlarmış dünya
Açılırmış baharda Gökyüzü misali
Bir çocuklukmuş insanın en gerçeği.
Sevginin en saf ve temiz hali
Hüznün perdesiz, gururun kibirsizliği
Yalanın geçemediği bir iğne deliği
Eşsiz bir safir olan çocuk kalbi.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
