kalbimi ç’alarak
aşkın deli gömleğini giydirdin bana
şimdi de canımı ister
kirpiklerin ok olmuşta
çekmez hançerini benden



hangi çağdasın, hangi bağdasın
kokunu çektim de düştüm çöllerine
hasretinin vahasında mecnunum işte



ne bağım kaldı, ne bahçem
bana da sevdanın günahları kaldı


demledim yine çaylarımı
baktım da ufukların sırlı aynasına
görünür ince belli bardakta
raks ederek
hayali bir zaman




dağıt artık şu gök kubbenin sislerini
aç artık pas tutmuş aşkın gönül kapılarını


bir ilahî sürmedir belki de gözlerin;


hilâl ekledim kaşlarına
gül tutturdum ipeksi saçlarına
kırmızı halılar serdim yollarına
görmez misin daha ey asi!



bilmez misin?
aşıkta usanır bir gün
kesilir bülbülünde dil-i yâre yetmez nefesi
cem edersin başında
âli gülden olur figanın



sonra da gelirsin mezar başıma



bilmedim kadrinde, büyüttüm kini
çarmıha gerdim de, öldürdüm seni
göremedim bende, sendeki beni
vuslatta yalanmış, cennette artık!



yazarsın değil mi?


yanık türkülerin ucunda
sabıkasız gönlümden
hayaline bir mum yaktım


sende söylersin artık


hasret t ü r k ü l e r i n i...



10/08/2022 (Mazinin Günlüğü)