2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
411
Okunma
Bekle ki kuyularında kıyılan ruhun konuşsun seninle,
Bin insan ömrü boyunca ebedi suskunluğunu bozsun bir çırpıda,
Aklının prangalarını kemiren haşaratlar;
Özgür bırakacak diye düşüne dur hâlâ,
Hayallerine sarılıp uykusuzluk cehenneminde geçirdiğin geceleri say,
Ve saydıkça katlandığını gör acılarının,
Bomboş hayatının doğurduğu gözyaşlarını biriktir koca bir mahzende,
Her geçen gün,
Yıllanmış hüzünlerini çıkarıp yudumla kuruyan dudaklarınla,
Ve bekle ki konuşsun ağaçlar, çiçekler, kediler,
Senin gibi bir kuklayla!
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz