KALMADI KÖYÜM

Yıkılmış evler tütmüyor baca
Yemek yediren olmuyor aca
Bazlama börek inmiyor saca
Sofranda kalabalık kalmadı köyüm

Halılar çizilir, habalar dökülürdü
Örgüler örülür, kazaklar sökülürdü
Kirmanlar eğrilir, iplikler bükülürdü
El emeği göz nurunu almadı köyüm..

Ekinler büyür, gelincikler allanırdı
Taneler dolar, başaklar dallanırdı
Ağustosta sararır tırpanlar sallanırdı
Harmanında imece olmadı köyüm

Mandıraların işler sütlerin çekilirdi
Bahçalar bellenir, çitiller dikilirdi
Sabanla, serpmeyle ekinler ekilirdi
Ne orak ne düğen salmadı köyüm

Çayan çerçi gelir sergi açardı
Bohçacı eve gelip bohça saçardı
Hile hurdadan herkes kaçardı
Ne bakkal ne pazar çalmadı köyüm

Obalar kurulur, yaylalara çıkılırdı
Direkler dikilir, zikkeler çakılırdı
Odunlar getirilir, ocaklar yakılırdı
Ne yurt ne yurtlak bulmadı köyüm

Koşanlar koşulur, koyunlar sağılırdı
Kuzular seçilir, gecikince çağrılırdı
Uzaktan uzağa ses verip bağrılırdı
Ne çoban ne çeltek çıkmadı köyüm

Çeyizler düzülür, danteller örülürdü
Gaz lambası etrafında el işi görülürdü
Ne kadar yarenlik varsa orda dökülürdü
Ne düğün ne dernek başladı köyüm

Teravihte camiler dolar taşardı
Her namazda dedeler köşeyi aşardı
Oruçta iftara davet geleneği yaşardı
Ne izzet ne ikram yapmadı köyüm

Gönülden gönüle bir yol bulunurdu
Uzaktan uzağa haberler duyulurdu
Yoldan gelene havadisler sorulurdu
Ne atlı ne eşekli bakmadı köyüm

Okulun kapanmış çocuk kalmamış
Askere uğurlanacak erin olmamış
Otobüslerin bile artık kalkmamış
Ne yolcu ne durak akmadı köyüm

Köşeler de bekleyen adamlar vardı
Sığmazdı insanlar kahveler dardı
Geri dönüşü olmayan bir gidiş sardı
Ne bakkal ne kahve varmadı köyüm

Bizlere kalan derin hatıraların var
Yaşamış binlerce insanların var
Herşeye rağmen kalanların var
Sayısına bereket salmalı köyüm

Gökhan der köyümüz başkadır
Herşeyi özeldir sevdası aşkadır
Memleketini sevmeyenler laşkadır
Ömrünce orda kalmalı köyüm
Ölenlerini dua ile anmalı köyüm

Gökhan Akgün
Karaman Ayrancı Berendi Köyü anısına