![]() NİSAN GÜNEŞİ DOĞDUĞUNDA...
kimsesiz kaldım yaşadığım şehrin sokaklarında
esen rüzgarlar boran, kasırga oldu kolum kanadım kırıldı, tükendim kadim can dediklerim ihanetine uğradım hayal oldu beklediğim mavi düşlerim gittiğin gideli ağladım, gülmedi gülen yüzüm.. neredesin, hangi diyarlardasın haber ver bir başıma kaldım dört duvar arasında candan öte sevdiğim sen vardın başını alıp gittin sonsuzluğa dönmemecesine geceleri yıldızım, gündüzleri güneş’imdin gözlerine baktıkça doyamadığım yarimdin... can evladım vardı, o da terk edip gitti ansızın kelepçeleyip alıp götürdüler benden hücrelerden sızısı duyulur gecenin yalnızlığında Ellerim açılır duaya, yakarırım Allah’a bir gün kapım çalınır mı beklenmeyen anda özlemler öğüttüğüm mevsimler bahara döner mi? umutlarım kesilmeden bahçemde senin için diktiğim leylaklar açar mı bahar kokusu ciğerlerime dolacak mı göreceğim yağmurların ardından nisan güneşi doğduğunda yalnızlığıma dolan acılar bitecek mi?.. Zafer Direniş ... |
*** NİSAN GÜNEŞİ DOĞDUĞUNDA *** şiirini, beğeniyle okudum. Nice güzel şiirlere diyor, Şair Arkadaşımı içtenlikle KUTLUYORUM...