26
Yorum
44
Beğeni
5,0
Puan
1096
Okunma

Atmaca kovalarken beyaz bir güvercini
Balkondan içeriye uçtu o can havliyle
Atmaca umutsuzca yükseldi bulutlara
Güvercin kurtulsa da korkmuş ve titriyordu
Elime aldım onu tüylerini okşadım
Konuştum kısık sesle gayet kibar bir tonla
Gözleri gözlerime bakıyordu sürekli
Beni kimseye verme koru kolla diyordu
Bir tabağa su koydum belki içer diyerek
Biraz ekmek doğradım yer diye düşünerek
Suya da dokunmadı ekmeğe de bakmadı
Uçup gitti aniden bir teşekkür etmeden
Bir gün sonra dönmüştü balkona o yeniden
Köşede yatıyordu hem de yalnız değildi
Üç beş çöp getirmişler yanlarında gelirken
Yuva olmuştu balkon beyaz güvercinlere
Seğmenoğlu
5.0
100% (38)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.