’’Ellerim mi sıcak yoksa gözlerim mi’’
Bir sorsam sana ben neredeyim
Kalbinin hangi köşesinde
Ellerim mi sıcak
Yoksa gözlerim mi yakın sana
Gönlünün hangi yerine bıraktın beni
Uysaldı düşlerim
Sakin gecelerim vardı

Sen hiç hatırlar mısın
Aklıma o günler geliyor da
Yedeklemeli sevgimizi
Gönül pencereme koydum seni
Hala arar dururum bulamadım o güzel gözlerini
Yağmurlar yağardı ya sicim gibi üstümüze
Aldırış etmezdik yine
Ben okulda iken çocuksu
Yolunu gözlerdik bir haftanın bile

Saatler geçmez olur bilir misin
Hatayı kendimizde bulup
Sevdayı karşımıza alıp yol verdik
Öyle bir yanlışı hatırlamayız artık
Sonunda kaybeden biz olduk

Belki çok acele ettik
Sonra bırakıp gitmeyi seçtik
Utanırım hep yaptıklarımızdan
Sakınmadım bu halimden
Çaresiz ve huzur bahçelerinde
Yalnız gezer oldu bakışlarım
Binlerce ah çizdim gönül defterime
Kimseye okutamadım bir satırını bile
Aklımı yitirdim de seni göremedim
Gözlerim kör olsaydı da
Hatamdı diye bilseydim
Bana baktığında
Etrafıma ışık saçardı gözlerin
Her şeyi unutuverir/dik
El ele tutuştuğumuzda
Nasıl da şenlenirdik seninle
Bunu hiç bilemedik ona yanarım
Yalnızlığımla avunurdum çoğu kez
En kuytu köşelerimde

Ellerim mi sıcak
Karar ver
Yoksa gözlerim mi sana daha yakın...

Behçet Bük Eskişehir.
18.3.2022