Yaktığımız canların ateşini kısalım
Beynimizdeki zehri idrâklerden kusalım
Ya doğru söyleyelim ya bir ömür susalım
Hakk’ın sesi gür çıksın, iblisi taşlayalım
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Akıttığımız yaşlar yangınları söndürsün
Yönümüzü kıbleye, hakikate döndürsün
Semaya kalkan eller, acıları dindirsin
Kırılan fidanları, sağaltıp aşlayalım
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Mazlumlar kan ağlarken zalimler hiç gülmesin
Zifiri göklerinden bulutlar çekilmesin
Yetimlerin gözünden giryeler dökülmesin
Hakikat güreşinde yalanı tuşlayalım
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Kalbinde dolunayı uykusundan uyandır!
Hakk’a tuzak kuranı nâr-ı cahîmde yandır
Ruhumuzdaki ışık gözlerden yansıyandır
Hakka kan kusturanı bir güzel haşlayalım
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Hakikat ayan olsun, siyah ayrılsın aktan
Bu çarpma işleminde var çıkmaz iki yoktan
Nedamet duygusuyla af dileyelim Hak’tan
Dolu olanı görüp boşları boşlayalım
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Aynalarda kaybolan, sırlı camda bulunur
Kibrin kızıl saçları elbet bir gün yolunur
Kafa yormalı insan, nasıl adam olunur?
Dün elden uçtu gitti, yarını düşleyelim
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Tebessüm uykudadır, uyandırmak ne güzel!
Temeli hakikate dayandırmak ne güzel !
Samimiyeti aşka boyandırmak ne güzel
İslâm’ın ikliminde bir ömür kışlayalım
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

Kanadı kırık kuşlar elbet bir gün uçacak
Bugün solan karanfil, elbet bir gün açacak
Yılanların uykusu elbet bir gün kaçacak
Bebelerin kalbine ahlâkı işleyelim
Nasuh tövbesi edip yeniden başlayalım

M. NİHAT MALKOÇ