Hor gördü ALLAH’ım
Sanırım ben sevmesini beceremedim.
Zikrimden fikrime kadar ruhuma nakış nakış işlesemde her halini,
Her kelimeseni emir telaki etsemde,
Ettiği ahları yâr yarası deyip,
Yârdan geldi hoş geldi diye, sineme sarmam, yetmedi ...
Kırılmasın diye diye kırk parçaya bölünmem, yetmedi ...
Kulların uykulara yatarken şafak nöbetlerinde yürek dağlamamda, yetmedi ...
Her halime şahitsin Yarabbi ...
Canı yanmasın diye, kaç gece Can verdiğimi Sen biliyorsun...

Hor gördü ALLAH’ım.......
Sen istemesen yaprak dalından düşmez bilirim .
O kulun dallarımı kıra kıra yüreğimi terketti.
Ya ben sevmesini beceremedim,
Yada, onun sevdama tahammülü yoktu.
Sebep neydi bilemesemde
bildiğim tek şey,
O kulundan bana merhamet yoktu.
Her halime şahitsin yarabbi...
Canımın nasıl yandığını, yanarken dahi, Candan öte saydığım’dı, Sen biliyorsun.

Hor gördü ALLAH’ım
Bu sevda yüreğime düşeli,
tatlı uykuları terkeden gözlerim,
Kan çanağı oluncaya kadar ağlamam yetmedi...
Yüreğim ona her koştuğunda, elinin tersiyle ezip geçti sevgimi
Gönül kapasında sevda nöbetleri tutmamda yetmedi...
Kapısının önüne can bırakmamda,
Yoluna baş koymamda, yetmedi...
Her halime şahitsin yarabbi..
Her gece,
Katlime ferman verdi de, derdime deva olmadı, olamadı...

Hor gördü ALLAH’ım
Korkarım ben sevmesini beceremedim.
Ne bir adım ötesine gidebildim,
Ne bir yudum sevgisine erebildim.
Yokluğunda damla damla eridim, yetmedi...
Hatırımı kırdı, hatırı kırılmasın diye sus pus olmamda ,yetmedi...
Ondan başkasına kör olmamda,
Yanıp yanıp kor olmamda, yetmedi...
Her halime şahitsin yarabbi...
Ufacık yüreğimin hasretinden fersah fersah yarıldığını bilensin.
Bu cihanda şahidimsin ALLAH’ım
Mahşere yüreğimdeki bu tertemiz sevdayla gelirsem, huzurunda boynumu büktürme yarabbi...
O kulun hor gördü
Sen hor görme Yarabbi...

Pınar Güneş