26
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
2157
Okunma
Avuçlarım kanıyor günbegün
Her gün dünden beter zulüm
Çatlamaya yüz tutmuş
Artık sabır taşım
Ne zaman biter
Bu işkence
Aldığım her bir soluk
Verdiğim yaşam savaşım
Yavru ceylan ürkekliğinde
Çırpınan yüreğimin çilesi
Sırtımdaki dünyanın
Taşınası hali kalmamış
Sen değilsin suçlu
Eğride doğruyu arayan ben
Kaf Dağı’nın gölgesinde kalmış
Zümrüd-ü Anka masalına inanmış
Hatta Yüreğini veren ben suçluyum.
Kırıklar kırıklarla onarılmazmış
Yüreğin dizginleri tutulmalıymış
Sana şikayet edemem
Kasvetli geceni sersen de önüme
Umutlara gebe güneşi yine
Sendin doğuran her yeni güne
Yalandan da olsa
Soğuk kışlarının ardından
Çiçekleri açtıran gönlüme
Ben suçluyum, ben
Riyayı bilmeyen
Seviyi, sevisizliği çözemeyen ben
Ağla kızım, ağla şimdi derdine
Ağla kaybettiklerine
Ağla değer verip, değersiz göründüklerine
Sırtındaki hançerine
Ağla ki temizlensin yüreğin
Dökülsün içindeki zehrin
Kıyametin, ecelin...
Şükran AY
08/09/2008
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.