Merkezi Maraş Pazarcık olan zelzele
Tıpkı bir kurşun gibi saplandı kalbimize

Öyle bir afetti ki bu, beynimizi durdurdu
Bizi, tam can alıcı noktamızdan vurdu

Haber geldi Maraş’tan Meriç öldü diye
Öyle ağırdı ki bu haber çekemiyorduk sineye

Yerle yeksan olmuştu güzel memleket Hatay
Ne gecekondular ayaktaydı ne de bir saray

Malatyalının bulunmuyordu yine eşi
Bu sefer başka doğuyordu ayı güneşi

Nemrut bile ağlıyordu Adıyaman’a
Mecali kalmamıştı hükmedemiyordu zamana

Yırtınıyordu, bağırıyordu Antep Kalesi
Enkazdan yükseliyordu Şahin’in titrek sesi

Düz ovada çırpınıyordu Osmaniye
Çamur olmuş, akıyordu derin vadiye

Çukurova’ya gömülmüştü koca Adana
Ayakta duramıyordu binaları yan yana

Halil İbrahim, Urfa’dan sesleniyordu
Bu tarihte gördüğüm en büyük afet diyordu

Diyarbakır hapsolmuştu tarihi bedenine
Bir not daha düşüyordu, acılı tarihine

Bir acı haber de geliyordu Kilis’ten
Orda da oynamıştı küre-i arz yerinden

Acılar, feryatlar yükseliyordu ayyuka
Koca devlet yaşamaya çalışıyordu düşe kalka

Yollar yarık, dağlar çatlak, gök karanlık
İlk kez bu kadar büyük şaşkınlık yaşıyordu insanlık

Ülkenin nabzı bir olmuş tek yürekte atıyordu
Tüm göz yaşları birleşip tarihine ağlıyordu

Seferber oluyordu çoluk çocuk, genç, ihtiyar
Ruhumuz enkazlarda gezer hep, diyar diyar

Ülkenin tüm insanları aynı derece depremzede
Hepsi aynı anda kalkacak kalmaz bu ulvi ruh yerde

Ey insan! gördün tüm acılar, sevinçler bulaşıcı
Birlik, beraberliğimizdir asıl bize nefes açıcı

Tüm insanlar yaşasınlar düzen içinde, kardeşçe
Böyle yaşamak için vicdan yeter sadece

Ya Rabbim bir daha gösterme böyle bir musibet
Tek dayanağımız, tek yardımcımız sensin elbet


09.02.2023-Ankara