İlkbaharla birlikte yeşerince doğamız
Tazelenir ruhumuz, temizlenir kanımız
Doğadan tüm vücuda pompalanan enerji
İnsanı ayağa kaldırır, koşturur bu sinerji

Gelinler düğünlerde, doğa ise baharda
Güzel süslenir iken, biz kalırız arada
Ağaçların çiçekleri, en mükemmel gelinlik
Bundan daha iyi acep var mı esenlik

İlkbaharda açar doğa, muhteşem sevgisini
Beğendirir insana her çeşit yerlerini
Bunlardan bir kaçıdır nehirler ve de göller
Yeşillikle birleşen o masmavi denizler

Hangi çiçek okşamaz ki insanların ruhunu
Hangi kaynak esirger, şerbet gibi suyunu
İnsanlarla konuşur dereler, şelaleler
Kuşlar ve arılar bize doğru gelirler

Kucaklar doğa bizi, hiçbir zaman ret etmez
Cömertlik çizgisinden asla geri dönemez
Tıpkı bir ana gibi, hatta kardeş ve bacı
Hepimiz ona dostuz, hangimiziz yabancı

Doğada bulurum kendimi, hem de asıl yerimi
Ondan esinlenerek paylaşırım sevgimi
Saygımı ve sevgimi yaparım karşılıksız
Ta ki mihenk taşı olsun, kim ne kadar hayâsız

Ben bir insanoğluyum, doğayla canlanırım
Doğanın her zerresini, canım ile sararım
Doğa ile ruhum geçmiştir hep, iç içe
Daima götürmüştür beni, ömür boyu sevince

07.04.2018-Düzce