0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
453
Okunma
Yavaş seviyorum hayatı, hüznüne aldırmadan;
Rüyalara kapılmadan, kabuslarda kaybolmadan.
Yavaş yavaş ölmeyi diliyorum, kibrime yeniliyorum;
Yine savaşarak kaybediyorum duygularımı.
Hislerime yenik düşüyorum, kendimden olmayı tercih ediyorum;
Hissizleşiyorum...
Bir beklentiyle uyuturken umutları,
Darmadağın edilmiş bir "ben" buldum aynanın karşısında.
Umut kalmadı artık; kırk üç yıl kaybedilmeden beklenilmez ki...
Hayatı kirletmiş umutlarım, karalanmış.
Bir çift gözün renginde yüzen bir kız çocuğu;
Körelmiş bir kız çocuğuna sesin nasıl yansır gözlerine?
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
