Doksan dokuz yılı Haziran ayı,
Terme kazasında dünyaya geldim.
Kütüğümde yazar Bağsaray köyü,
"Mehmet Öz" adını dedemden aldım.

"Aligil" namıyla tanırlar bizi,
Hiç kimse bozamaz birliğimizi,
Bu sırda gizlidir şeyin özü,
Soyumla her daim bahtiyar oldum.

İki bin on sekiz Mayıs’ın üçü,
Babam bu dünyadan yükledi göçü,
Paramparça oldu kalbimin içi,
Ateşler içinde yandım, kavruldum.

Candan öte dostum Mehmet Alp Güven,
İnsana daima veriyor güven,
Seneler öncesi olmuşuz yaren,
Ben onu sırdaşım, yoldaşım bildim.

Erzurum benim ilk gurbetim oldu
Evliyalarına hürmetim oldu,
Aşıklara karşı sohbetim oldu,
Maneviyatı ben burada buldum.

Derdimi söylerim kalem, kağıda,
Sözlerim dönüşür birer ağıda,
Gönül ermedi bir türlü murada,
Bir yaprak misali sarardım, soldum.

Hezârî adıyla şiir yazarım,
Kendime uzunca bir yol çizerim,
Gönülleri diyar diyar gezerim,
Gerçeği unuttum, hayale daldım.