Sevebilmeyi kalbimden sordum ve öyle öğrendim.
Sevmenin derin bir mesele olduğunu bile bile inandım.
O aşk dedim o sevgi dedim yola koyuldum bavulumla.
Hani neredesin diye haykırdım sokak sokak delirircesine.
Bulurum diye umut ettim mahalledeki lamba sabaha kadar sönmez ümidiyle.
Yola çıktım bir kere geri dönüş yoktur cefa çeksende sefasına kadar yürü.
Hazırdaydın sevgilim tamda karşımda dikili durmuş bana uzaktan bakar olmuşsun.
Geldim karşındayım gözleri kamaştı o senmisin dedi.
Evet benim bende biliyorum ki aradığım adam sensin.
Kalbe kalbe karşı atıyor heyecanla ötüyordu hissediyordum daha dokunmadan.
Baktı o güzel dudaklara seni anlatan kadar konuşanda bu muydu?
Dudağında bir iz bir ruj var seni ve beni anlatacak.
Pembe rujlu kadın karşımda ve yeniden soluk soluğa bir hikaye başlıyor.
Bana şiirler anlatacak dudağındaki ruj sensin.
Yazıp resmedecek olan pembe rujlu kadınmıdır.
Çok güzel sözleri kalbiyle anlatan sendin aslında dudaktan kalbe.
Dudağımdaki ruja hasret senin bendeki eserin olacakmış.

Baharımsı
28.12.2022 _ 21:25