Üstünden onca uğur böceği geçerken bir bir sevmiştin seni.
Belki içimdeki kirliliğin bataklığında börtü böcekten kurtarırsında.
Ekilen bir çiçek kendine gelir içindekilerin bir eksik olmadığının farkına varırdı.
Bir rengim olduğu kesindi ama renginden neler katacağım belli değildi.

Bir rujumu üstten bir altdan sürüyorum iki kalem arası dudağa.
Kalem çekiyorum gözlere kahvenin ışıldadığı yerden parıldayarak.
Alnık sürmeden etmiyorum yanaklara fırçalarla geçmemekten.
Aşkdan yana şansım yok bir kırmızı leke durdu ve geçti.

Giyiniyorum bir güzel her renkten bir moda ikonu gibi beğendiğim halde.
Aynalarda eksik olmuyorum habire geçip bakıp oturduğum yerde.
Bende bi haller vardı kendimi severken kendimle karşı karşıyadır.
Saçlarım bukle bukledir sallanır bir kenardan dalgalandırır geçerim hali.

Evet kendini seven kadının kendine olan sevgisidir her halukarda.
İçimede bakılmadı onca mücevher içinde sayısız rekor kıran baş yapıtdan eser yoktur insanda.
Halı hazırda övünenler içinde aşka gelince sallama çaysındır.
Bana soracak olursan aşktan yana şans yok bir kırmızı leke kaldı geçti ve gitti.

Baharımsı