Sabahın o erken, serinliğinde,
Avaz avaz simit, diye bağırır.
Düşlerin en güzel, derinliğinde,
Avaz avaz simit, diye bağırır

Sermayesi olmuş, eski ceketi,
Kimseye yük değil, yoktur külfeti.
Helal kazanmaktır, tek marifeti,
Avaz avaz simit, diye bağırır.

Hayata erkenden, düştü dediler,
Toprağı tırnakla, eşti dediler.
Ekmeğin peşinden, koştu dediler,
Avaz avaz simit, diye bağırır.

Çaba harcamazsan, ekmek olmuyor,
Okula gitmeye, zaman kalmıyor.
Çarşının ağası, yokluk bilmiyor,
Avaz avaz simit, diye bağırır.

Boş duran çantası, dolacak belki,
Anaya bir ilaç, olacak belki.
Babanın yerini, alacak belki,
Avaz avaz simit, diye bağırır.

Ne babası vardır, ne de abisi,
Ruhunu hapseder, yokluk kabusu
Altı delik lastik, ayakkabısı,
Avaz avaz simit, diye bağırır.

Yırtılan sesiyle hüzün haykıran
Kötü talihini bir nebze kıran
Aileye settir berk dalgakıran
Avaz avaz simit diye bağırır

Tarih