Dünya dipsiz kuyu, daldıkca gözüm
İçinde bin canlı, akıl almıyor
Kimseye kalmadı ,güvenim sözüm
Zalimle uğraşa takat kalmıyor

Bozulmuş düzen kötüdür zaman
Tavşana kaç diyor tazıya yaman
Güllerden dal kırıp yapıyor saman
Bülbül gibi ötmeye vakit kalmıyor

Yulaf diye versen bilmez arpayı.
Yüzünde kalmamış düşmüş ar’payı.
Düşünmez kimseyi ister her’payı .
Boşaltır cebimi nakit kalmıyor.

Gönül kırmayıda zannediyor haz
İnsanı sevmeyi öğrenmiş o naz
Şeref hasiyette bazısına saz
Türkü söylemeye takat kalmıyor

Sarmış dört bir yanı kendin bilmezler
Derviş makamına zaten gelmezler
Ağlayanın varıp yaşın silmezler
Açılan yaraya merhem kalmıyor.

Yaşam çok güzel insanca yaşa
Seveceksen bakma göz ile kaşa
Alın yazısıdır hep gelir başa
Kadere yazıya sadık kalmıyor


Bal yapan arıyı, tutar taşa’be
Senmi yarattın ki sümme haşa’be
Buyur al demeden çıkar başa’be
Dostca yaşamaya vakit kalmıyor
g.k