![]() BİR ŞİİR MİDİR SADECE YAZDIĞIM...Müstesna bir öznedir bu sevgi: Aşkın sırdaşı özlem denen iklimin meali Şiirdir nazıma niyazıma eşlik eden iyilik timsali Yüreği boğan neyse Bozguna uğradığımın ertesi Bir şiir bir de şehir Aşkı infaz eden hangi zalimse Kanıksadığımız hayat denen iklimde Şiirlerdir duvağı sevginin Ah, nazlı yaralı o çocuk gelin gibi Baş tacımız hüzün Öznemizde saklı günün devindiği Ne çok gel-git yaşar insan Mezarıdır yalnızlıkla dokunan Okunası bir imge ya da hece Hatırşinas kalemin güncesi Nasıl ki insan seker iklimden iklime… İdamesi dünün gün yüzlü seyyah: Söyle, sen kimsin? Seferisi yalnızlığın Beyitlerden örülü saçlarım İkamesi ve idamesi duyguların Bazen hasret bazen yanık kokan Dibi tutan sevginin olur mu hiç inkârı? Bir şiir midir sadece yazdığım? Kefen bezimi çoktan ısmarladığım. Hangi kefede saklı ise mutluluk Umudun sökük yakasında saklı ufuk Bazense tutulan nutkum Söylem değil sevecen bir ömürdür kucak açtığım Muhatabım evren Bir de derinde saklı o kesif sessizliğin imgesi Elbet şiirler iken sızan yürekten Yürek iken aralıksız sızlayan. Hicvi yok hiçbir duygunun Basireti b/ağlanmış bir kere mutluluğun Balyoz yediğim mevsim Tünediğim şu gizin de titrek sesi değildir asla örnek aldığım Varsa yoksa rahmet ve İlahi Aşk nemalandığım Sevdalandığım öylesi bir âlem ki Yanık kokan cihandan firar etti edeceğim Sözcükler ve sevgidir hem tek tesellim İlla ki tecelli edeceğe vakıfım Aşkla yıkadığım boyadığım her zerrem Yüreğime yapışan duygular kimi zaman beni terk eden Ve dimdik ayaktayım Hüzünse devasa bir sarkıt Lakin hüzünlü yüreğimi çok sevendir Yaradan Aşkla erdiğim hidayet Ve yaklaştığım nihayet. Şükre doymadan sabrı ettiğim kadar katık… |