2
Yorum
10
Beğeni
4,8
Puan
404
Okunma
Yalnız öleceğimi bilmeksizin yürüdüm;
Çiçekli yollar bahşedilir, acıları gizlercesine.
Yalpalan duraladım ıssız sokaklarda,
Bitmeyen telaşlara yetişirken törpülendim.
Yaktığım sigaranın ucundaki kaderim,
Dökülen küllerdeki hayallerim...
Bir anda kaybedebilirmiş insan,
Yürüyünce yetişemediğim durakları koşarak kaçırdım.
Yetişemedim zamana...
Koşunca yavaşlamıyor, yürüyünce hızlanmıyor.
Bir asra bir ömrü, bir ömre bir hayali sığdıramadım;
Bu sefer de kaybettim.
Yanlış sokaklarda kaybolurken,
Doğrunun olmadığını anladığım an anladım zamanı.
5.0
75% (3)
4.0
25% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
