Hasreti usulca öpen her gece,
Buğulu gözlerin Türkmen Güzeli.
Duruşun, endâmın sanki bir ece,
Bilinmez gizlerin Türkmen Güzeli.

Bir hazan mevsimi ilk defa gördüm,
Tarifsiz hayâlin koynuna girdim,
O mahcup bakışa ömrümü verdim,
Yetmez mi nazların Türkmen Güzeli.

Ağır çilelerin yükünü çekmiş,
Yine de yıllara umutlar ekmiş,
Diyardan diyara sel olup akmış,
Dertlidir sazların Türkmen Güzeli.

Hayat bu kimine bitmez ıstırap,
Kimine çöllerde gördüğü serap.
Bütün suâllere hep aynı cevap;
Sükûttur sözlerin Türkmen Güzeli.

Kalmamış hasrete canda tahammül,
Kaplamış âfâkı kapkara bir tül.
Sabâ rüzgârıyla savrulsa kül kül,
Harlansın közlerin Türkmen Güzeli.

Geçmişte bugünde var mı benzerin,
Firakın çürüttü var mı haberin,
İşte can evimde nâdide yerin,
Silinmez izlerin Türkmen Güzeli.

Gazi Hüseyin KILBAŞ