Öz’ün yarpuzları kokular saçar,
Kızlara mekandır çeşmenin başı,
Ağaçlar cömertlik sofrası açar,
Uykuları süsler bereket düşü.

Turgut Amcam bıkmış gurbet elinde,
Ne hayâller kurmuş köyün yolunda,
Dik bayırlar bahçe olmuş elinde,
Basiret sahibi bilge bir kişi.

Yamaçta erikler yanında kiraz,
Sincaplardan fırsat olsaydı biraz.
Yardıma gelince İrep’le Iraz,
Gün batmadan biter bahçenin işi.

Gözlenir toprakta ebedle ezel,
İbretle bakanlar hep görür güzel.
Düşüyor yapraklar savrulur gazel,
Üç haftaya gelir yaylanın kışı.

Toplanan cevizden eldeki kına,
Rızıktır insana neş’edir cana.
Allah ömür versin ey Gurbet Ana,
Unutma sağlıktır her şeyin başı.

Tevhidî Toroslar hasret mekânı,
Koşup gitmek ister olsa imkânı,
Vuslata ermeden geçti zamanı,
Alev alev yanar Gazi’nin döşü.

Tevhidî-Gazi Hüseyin KILBAŞ
26 Eylül 2022

Bizim memlekette
Rabia: İrep
Raziye: Iraz olarak söylenir.
Şiir memleket güzellemesi olduğu için yöresel renklerden olan isimleri şiire dahil ettim.