KUDRET NİŞANI

Gönül tahtı viran olsa, dertle imar eyler Hüda,
Adı yoktur dertsiz başın, düşmeyenler noksan kalır.
Dikenlidir vuslat yolu, tevekkülle verir seda,
Dertli olan bu meydanda, en âlâdan makam alır.
Kalpler hüzün yüzler daim tebessümle âbad olsun,
Derde derman eyleyeni, ârif olan düşman bilsin.

Acı, keder, hüzün, elem, kemâl için lazım kula,
Yükü ağır olur devin, devler hâkim olur çağa.
Dermanındır sana derdin, ukba heyben dertle dola,
Zirve fırtınasız olmaz, gurur lazım yüce dağa.
Âşıkların yüreğine lezzet verir firkat ve gam,
Bu şuurla asırlara salmışlar mukaddes bir nam.

Herkes sefa peşindeyken, cefa çekmek merde düşer,
Adamlığın ölçüsü bu, derdi nimet bilenlere.
Çile denen sarp yokuşu dertle hemhâl canlar aşar,
Lütuf gelir ıstıraplar, dava ehli olanlara.
Değişemem bin dermana, dertlerimle bahtiyarım,
Handan ise bir tarafım, nâlan olsun diğer yarım.

Hamur keder, maya keder, mümkün değil ayrı kalmak,
Hilkatteki takdir böyle, gamdan azat olunur mu?
Diken gülün tek sırdaşı, derununda hükmü bilmek,
İnsan ömrü bir nefestir, bundan gafil olunur mu?
Bağdaş kurup gam yurduna, asırlara selam vermiş,
Hakikatin sırlarına, nice pirler dertle ermiş.

Ezel meclisinden gelir başımdaki türlü dertler,
Ululardan miras kaldı, kem yürekler bilmese de.
Bu ülküye ömür verdi, Yesevî, Yunus, Korkutlar.
Aciz ruha bâki devlet, fani beden gülmese de.
Sabır, rıza, teslim ile nihayet bulsun son göçün,
Derdi vereni bilmemek, asıl ziyan, insan için.

Dert dileyin Yaradan’dan, kulun gözyaşını sever,
Her zerresi bir mücevher, yanaklarda parlar durur.
Duaları damlalarla süsleyeni her dem över,
Seccadeyi ıslatırken, kirden pastan arındırır.
Kahır dolu sîretlerden, şükrün şavkı taşar yüze,
Hakk’tan gelen cümle dertler kudret nişanıdır bize,

Gazi Hüseyin KILBAŞ