İste bu gönlümden! Bin türlü düşü.
Babil’den beş mevsim! Yaz getireyim ,
Yeter ki sen iste ! Meşki,cümbüşü
Aşıktan tar topuz ! Saz getireyim

Gelmişim kapına en incelerden
Sıyrıldım kör kütük düşüncelerden
Bir yıldız iste de sen gecelerden;
Beş değil ! On değil! Yüz getireyim

Umudum göğümde gör gönül kuşum.
Korktuğun rüzgara aşk uçurmuşum.
Her gece gölgenle hayal kurmuşum.
Cisminden manzara poz getireyim .

Sabahım akşamım günüm sanadır
Bugünüm yarınım dünüm sanadır
Rotamı sorarsan yönüm sanadır ,
Geçtiğim her yoldan iz getireyim

Desen ki yıldızlı gecelerle  gel
Yürü der o  dağlar olmaz ki engel
Topla çarp! Böl çıkar! Yüreğim cetvel;
Küsürlü sayıyı düz getireyim

Yontarım  bu gönlü senden tarafa ,
Uçurdun ay canım beni arafa ,
Yüreğim mektuptur kaldır ki rafa ;
Taptaze şiirler söz getireyim

Ne boşu boşuna ne öylesine ...
Saz ettim gönlümü gül gölgesine
Eğil de bu aşkın tezenesine;
Dilimden  nağmeyi tez getireyim

İbrahim Sezgin
(Veraya Mektuplar)