![]() EMSALSİZ BİR SEVGİYDİ BENİMKİ...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Düşlerin müdavimi idi yolumu kesen eşkıya ve gecenin zikrinde saklıydı fikri bense zifiri karanlığa teslim olmuş boş yollardan ördüğüm bir dua ile kanat açmıştım İlahi Ateşe. Kanıma girendi özlem. Aşkın rabıtası sözcüklerim Yalnızlık varsın olsun sökün eden Top yekûn uğurlamıştım ben iblisi ve zalimi Karanlığın mezarlığında hala aydınlık kalabilmenin de meali. Sözcüklerle saf tuttuğum hayatta Af edemediğim kadar kendimi Safran sarısı bir iklimde baş eğdiğim evrenin nüktesi Hazır ol da geçmişti madem bir ömür Selameti açısından yalnızlığın Tefe tutulan saf varlığım Bazen kavisli yollarda uğurladığım Dünün güftesi Günün ebedi hücresi Asılı kaldığım göğün kancası Karambole uğramış bir sözcükten arda kalan Hazanı kundaklayan rüzgâr gibi Esiri olduğum kader Kederi dahi kabullendiğim kadar Minvali umut ve coşku Cennetin yolcusu içimdeki sefil yolcu İçerlediğim değildi artık hayat Bilakis içtiğim kana kana Kaybolduğum değildi artık ufuk Baş koyduğum kadar umuda ve yarınlara Tutulan nutkum Tüten dumanı çayımın Demlenmiş bir yorgunluk Kıblemde tutuk bir sözcük Başa döndüğüm her gün Boş veremediğim ne varsa ömrün Müptelası bir saka kuşu Sarkacı kırık dünün Hali hazırda kayıt açtığım bir günlüktü mademki şiir Şirazesi kaymışsa insanlığın bana ne Bana neci bir zihniyeti sevmesem de Adabı muaşeret kanunlarından aldığım ilhamı Ve işte tutuşmuştu etekleri karanlığın Hibe ettiğim bir ya da nice duygu Hazzı doğrunun Haiz olduğum o tek zerre kavuşulası bir hasat Ekin zamanı geçmişti madem Ve işte biçiyordum ektiklerimi Bir içimlik değildi yazdıklarım Bir ömürlük vecizeler asılıydı Askıntı olan hüzne dahi sahip çıkmışken kalemim Kelamı yitik bir günde verdiğim Selamı kimse almayı çok gören Sadık olduğum kadar Rabbime Sandığımdan da fazlası saklıydı sandığımda Seferi tanığı sözcüklerin Şahlanan yüreğim zemheride saklı o esintinin Bir sonrası Esefle kendime söylendiğim Oysaki bendim ben Benim beni çok sevmesi gereken Biz olmaya dönük Dünde saklı sönük bir ışık Elası gözlerimin Edası yitik sözcüklerimin İman gücümle yürüdüğüm ve de yürüyeceğim O uzun yol Hemhal olduğum kaderinse asıl sahibi Elbet emsalsiz bir sevgiydi benimki Seğiren gözümden akan yaşın isyanı İhlas içinde yürüdüğüm yolun bekası kayıtlı Bir nidadan, Bir naradan, Bir de ses etmediğim kadar bir ömrü serdiğim Şunca şiirin her bir tanesi bendim aslında beni: Kimse dünyamda saklı Etmiş olsa bile beni benden Kavuştuğum şüheda mazimden Damlayan her damla Göz pınarımda saklı bin bir seda Semanın saklı tuttuğu tebessümüme dokunan ihlasla Elbet İlahi Aşkın zaferi Elimden kayıp giden onca şeyin ardında Kalan bendim yine ben Seferi tanığı hüviyetimin kana kana ç/ağlayan kalem. |