1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
430
Okunma
Önce kanatlarını veriyorsun bana
ve uçuruyorsun beni başka iklimlere,
başka renklere, başka kokulara:
Ne büyük bir mutluluk.
Sonra uyandırıyorsun bu güzel rüyadan
buz gibi bir dokunuşla,
beni alıp bir kafese koyuyorsun
ve kafesin anahtarını denize atıyorsun:
Ne büyük bir hüzün.
Sonra düşünmek düşünmek,
beni kendi ellerinle ördüğün
bu kafese koyabilmek için
bana kanatlarını verdiğini,
beni uçurduğunu düşünmek,
beni toprağımdan kopardığını düşünmek:
Ne büyük bir acı
Sevinç, hüzün, acı hepsi güzeldir aşkta
bir tek pişmanlık yakışmaz aşka
a. kaplan
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz