10
Yorum
32
Beğeni
5,0
Puan
561
Okunma

Ben şu koca Fırat boylarının
Yalnız ağacı
Yüreğimde bir eziklik
Bir buruk acı.
Tüm damarlarıma
Yalnızlığım yayılır.
Bir ateş gibi, lav gibi
Ağır ağır...
Bahar gelmiş
Tüm ağaçlar çiçeğe durmuş
Benimse dallarım kırık
Nasıl gülerim, nasıl artık.
Ben uçsuz bir ormanın
Yalnız ağacı
Bitmiyor artık çekilmiyor
Bu hasretin...
Ki ; öyle acı... öyle tüketiyor beni.
Şimdi bütün anılarım çekilmez hüzün
Bu gece dertlerden kurduğum soframda
Hesaplaşacağım anılarla ...
Bu hikayeyi anlatması güç
Her nefeste beni yakan yıkan.
Günay Koçak 18.08.2022
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.