Uyku kesiği düşlemler ardı
Pürtelaş sancılara gebe senliğim...



Elizan!


Ç/ay demi dinginliği sarılı flularında
Pespaye aşklara selam durmaktayken hayat
Dudağında düne yazılı bir türküyle
Ses eskisi bakışların
Müptela sarhoşluklar yayar

Gaz lambası fitillerinde tütsülenir sayrılar
Kadeh uçlarında dudak izlerine asılırken kelam
Bazen kızıla bulanır rakının dibi
Tan doğurur mehtaplar batırır pervasızca


Elizan!


Gece söylemlerinin asude yıldızı
Körpe göçlerin asi kızı

Gökkuşağı gölgelerine saklanır yalnızlık
Tükenmez aşk soylu yetinmeler

Çekilir üstüne gün yorganlarını
Yakılır dün nağmeleri gramofon iğnelerinde
Bekler hayat
Vurulur çocuklar gülüşlerinden...


Elizan!


Tan dolgusu türkülerin halay başı
Tutkun ölgülerin güz gülümü

Her hayat bir uzunçalar
Kısagenlerinde uçurtma savrumları misali
Gramofon çığlıklarıyla
’Yine gam yükününün kervanı gelir’
Akşam uzantılarında us sus olur


Elizan!


Gün kaçkını gülümsemelerine inat
Gece iç güveyi yalnızlıklarına sobe

Düşkün hatıralar s/arar yokluğunu
Düşünler öfke salınımlarına döner
Sessizliğe arşınlanır vedalar

Güz s/ağırımları
Hasret demler yakamoz gölgelerinde
Sırnaş duygulara kapılır yok yanlar
Yıldızlara merdiven kurar düşlemler

Çığlık çığlığa yapraklar
Bir es beklerken eylülden
Kızıl bürünür düş
Hazan keser us
Diner sancısı baharın

Vurur ahir zamanlarda
Elizan ardılı hayat/kabılar...