Kime ne paylaştıysak daha fazlası gitti kalbimden
Yok bir çağrı, telefon bekle, öldü tüm hisler aniden
Gömüldü şiirler, karıştı tarihe
Yandı tozlu raflarda bulunan izler
Kahır dolu hayatta yutuldu hainlikler

Zahirî halimizde hiç bir şey yok, iki kelimeye hapisiz
Manevi heyetimde öfke baskın, nasipte yalnızlık, gereksiz sarf ettiklerin
Azami özverine karşılık zafiyetini kullanıp gaflete düşürmektir

İçli bir şarkıyla geceye girdik, sonu hüzün
Kirli bir düşünceyle içtin, yolun yüklü
Müziç günlerin içinde korkun süzük
Müzmin keder bedeni yorgun düşürür
Zihninde yoksunluğun hükmü kayba güdüm

Her hatırada güzellikler gönlümde yanar
Gözlerde yaş ya da kan, anlam gizli zifiri karanlıkta
Bir gecekondu önünde yok oldu umutlar
Zehirli kalıntılar hafızamda
Sonbaharda sevda eş değer idam mahkumunun son anıyla
Sessiz durmak nefessiz kalmak gibi anlatılmaz
Yürek savaş açar tüm insanlığa

Usul usul yol alıyoruz bu girdapta
Kimimiz doğruyla kimimiz yanlışla
Birimiz helalle diğerimiz haramla
Sapkın hazların esiri bilinç hasta
Kayıtsız kalanları hayat tanıştırır silahla
Tepkisiz seyrettiğin can alıcı mevzular sürükler intihara
İmkansız zaten böyle bir yaşamda parlak bir istikbal
Tehlikeli saatler, sakın korkma
İnkâr etmek faydasız, nelere maruz kaldı akliyat
Çekip çıkar yanmış benliğini kendi cehenneminin ıstırabından
İyi niyetine suiistimal verdiğin imtiyaz
Yıkıp geç, kırıp dök çekilirse cesaretine barikat
Sözler net, tam tersine döndü çark, değişti gidişat
İğbirar adam bir kuytuda etti içtihat
Yönetimini ele geçirdim bilinçdışı hareket ederken amigdala
Havsala karmaşıklığı idrak edip yaptı ihtilal
Kaderle mutabık olana kadar durmayacağız, bitmeyecek ihtiras
Ruhumla bedenim arasında ki savaşın ana hedefi istiklal
Gün gelecek bizim olacak istihkak