Fasıla gel güzelim!
Gazel, hoyrat gezelim,
Perde perde dizelim.
Aşk böyle tadılır yâr.

Can tellerde ünlerken,
Tenden geçip dinlerken,
Bağlamada inlerken,
Sözüme katılır yâr.

Kaval yaramı deşse,
Üfüldedikçe eşse,
Ruhum tezgâha düşse,
Bedelsiz satılır yâr.

Kanun dize dokunur.
İçli yegâh okunur.
Zehir bir yana konur;
Balında bitilir yâr.

Sopranodan ses verir,
Baş omuza devirir.
Nota kemanda erir,
Diş değmez yutulur yâr.

Yakar işvesi, nazı.
Duyunca lebde hazzı,
Tezene öper sazı;
Döşte uyutulur yâr.

Neyzenle ney konuşur,
Derdinle dert bölüşür.
İki soluk sevişir;
Nefesim tutulur yâr.

Tamburamla ağlarsan,
Göz yaşınla çağlarsan,
Mil çekip de dağlarsan,
Kaşlarım çatılır yâr.

Meşkinin çerağında,
Düş söner ferağında.
Çırpınırken ağında,
Çıkmaza batılır yâr.

Yeminli adağından,
Ok fırlar dudağından,
Sıyrılıp sadağından,
Kalbime atılır yâr.

Ezgin nağme seçerek,
Yudumlayıp içerek,
Vecdle candan geçerek,
Ölüme yatılır yâr.

Ne gam kalır ne sızı.
Silinir kara yazı.
Müzik büyüler bizi.
Fasılda yitilir yâr.

Mücella Pakdemir