1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
490
Okunma
Ben ki güneşin bekçisiydim
eskiden
Gönüllere sevgi tohumları eken
Uzanan elleri göz yaşımla süsleyen
Özümü can elinde kaybetmeden
Ben ki bahar yağmurlarının içindeydim
eskiden
Çisil çisil her çiçeği besleyen
Filiz filiz yeşertirdim ölenleri
sevgisizlikden
Ömrümü sana kurban etmeden
Ben ki gök yüzünün deniz mavisiydim
eskiden
Göz görünce gönüllere huzur veren
Belli olurdu gülünce gözlerimden,
gamzelerimden
Ben ki sevdiklerimin hamalıydım
eskiden
Bıkmadan yorulmadan hepsine yetişen
Ben sayardım sevdiklerini sebebi
hepsi senden
Düşerken toprağa özüm
Ardımdan sen gülmeden....
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz