Nâdirdir bir ustanın diğer ustayı yaptığı işinden dolayı tebrik edip teşvik eden sözler etmesi.

Biz ne kadar nâdirdir desek de mutlaka vardır iyileri görüp gıpta ile tebriğe şayan olduğunu belirtip kişinin yaptığı işinde şefkini artıracak cümleler kuran değerli kişiler.

Her milletin her toplumun kendisine özgü yaşam biçimi vardır. Bu toplumların bireylerin yaşam biçimleri olduğu gibi milletlerin toplulukların,fertlerin diğer milletlere diğer topluluklara yada bireylere  hasetlikleri kabullenememe hisleride mâlumlar arasındadır.

İnsanlar kendi çabaları yada birkaç kişinin,  toplumların çabaları ile birşeyler yapmak isterler , başarır veya başaramazlar lakin bir meşguliyet bir amaç peşinde yollarına devam ederlerken.

Bir başkası yada bir başka topluk, vay efendim olurmu öyle de olurmu böyle de sözleri ile yapıcı bir kesimin veya ferdin şevkini kırarlar.

Birisi herhangi bir çalgı aletimi öğrenmek istiyor, bir diğeri resim çizmeyimi öğrenmek istiyor , bir başkasının farklı farklı dallarda uğraşısımı var , şayet dine kültüre sağlığa zarar verecek bir çalışma değilse söz etmeyin bilakis teşfik edici cümleler kurarak sizden başkalarınında sizden üstün güzelliklere imzalar atmasına vesile olun.

Her hanği bir yazar bir konuyu ele alırken hanği duyğu ve düşünceler ile hanği yaşanmışlığı göz önüne alarak yazıp çizdi , o duyğuların özüne inmeden hasetlik ile kök bağı olan ön yarğını ön ayak ederek hareket etme. Kelâm, çıkan ağzı,  kişinin kendisini bağlar. Onu okuyan yada işiten iyi tarafını alır kötü tarafını reddeder . Bir şeyi redderken şunu unutmamak elzemdir, sizin işinize yaramayan eşya olsun bilgi olsun ilgi olsun bir başkasının işine yarayabilir. Dolayısı ile bireysel ve güncel düşünmemeli . Sizden önce tecrübe edinip sizden ileri düşünürler tartışmasız her daim olmuştur ve olacaktır. Hatta ; acep bu cümle,  makale , şiir , hangi duygular ile hangi tarihte ne sebep ile kaleme alınmış yada neden bu söz bu hali ile ifade buyrulmuş soru işaretleri ile zamana bırakmak erdemli şahsiyetlerin davranış biçimleri olmalı ki teşvikler yeni güzelliklere gebe kalsın.

Bazen sus bazen konuş
Susarken öğren
Konuşurken tart dilini
Her halin yeniden doğsun.

Bir sen değilsin bilen
Senden önce çok oldu giden
Hem gaz gerek hem firen
Yerinde ağla yerinde eylen.

Bilip görmeden kesme ahkâm
Çok zelzele tufan gördü cihan
Yele gelme sok kınına kaman
Fitnenin beşiği cahil pek yaman.

Usta isen çıraklar doğur
İşittiğin kadar da olasın sağır
Öyle yoğrul ki açasın çığır
Kimbilir karanlık gecenin sabahını.

Kâlemim, dürttü gene imbal vâri
Eş dost ile paylaşayım bâri
Abdil’im eda et namazın yat gari
Bilki çoktur ön yarğının vebali.