13
Yorum
48
Beğeni
5,0
Puan
1235
Okunma

Bahçe duvarından sarkan hanımeli kokusuydu
derinlerimde izler bırakan
öyle içli öyle derin öyle yumuşak
beni her şeyin düzeleceğine inandırıp
bir tohum gibi umuda kucak açtıran
mucizelere sarılmış hayata inandıran
milat saydığım güne uyandığımda
zihnimdeki yeşilin en parlak tonundan
yaşama baktıran ..
Zamanda bağımsız uzayıp kısaldıkça
nefes alıp verişimle büyüdüm
yamalı yokluklara hasarlı varlıklara
tecrübe diyerek dudak büktüm
yazdıkça doydu kağıdım kelimelere
ay ışığının gölgesinde
tamamlandı eksik yanım şiirlerle
yeter ki kırılmasın kalemim
dönemeçli döngünün içinde
bir parça insan gibiyim
yazdıkça yazabildikçe..!
Ferdaca
5.0
100% (29)