İlk adım
Tereddüt, endişe dolu ilk adım
Ya hep düşmeye alışırsın
Ya da varolmak için savaşır durursun
En sonunda ilk adımın heyecanı geçer
Artık yola koyulursun.
Bırakırsın kendini
Rüzgarın sırtını sıvazlıyan şevkatinden
Destek alır yürür durursun
Bu ucu bucağı belli olmayan yolların
Çok dolu gözüktüğünü zannedersin dışardan bakınca
Yanılırsın
İçi o kadar boşturki
Attığın adımın sesleri bile rahatsızlık vermeye başlar
Sadece susup
Zaman gibi
Gözünün önünden kayıp gider insanlar
Her biri ayrı bi heyecan ayrı bi acı ayrı bi mutlulukla atar adımlarını
Bir yerde acı yapışır yakana
daha hızlı adım atmaya başlarsın
Süratın rüzgarla birleşir uçtunu farkedersin
Ama acı hala yakandadır seni hiç bırakmamacasına
Koşmaya başlarsın
Ne kadar rekor varsa artık unut
Hepsi senin adınla tekrardan kazınır
Tarihin o uçsuz bucaksız bitmeyen sütunlarına
Yine kurtulamassın
Artık bırakırsın koşmayıda yürümeyide
Düşünürsün
Sadece düşünürsün
O ilk adımın tereddütünü endişesini
Hep taşımak istersin
Keşke o ilk heyecan geçmeseydi istersin
Adımların anlamlarını yitirip
Geride hiç bişey bırakmıyan bedenini
Son bir adımla atmak istersin
Manzarasından vazgeçemediğin boğazın güzelliğine
Zamanın içinde kaybolurcasına
Son gördüğün suretin güzelliği şahitliğinde.....




Barış SARGIN
21/08/2008