Yüreğim Yedikule Zindanı
Umut Bulut

Yüreğim yedikule zindanı
Bu yüreğe giren çıkmak bilmiyor
Yüreğim eski bir aşkı demliyor
Sivas’ta rüzgâra tutulup
Konmuş Eskişehir’e
Kar altında bir sıcaklık gibi aynı zamanda
Yüreğim Eskişehir’de

Siyahın tek adı kaldı: gözlerin
Ki; onlar
Dipsiz kuyular kadar derin

Fatma dedim isim koydum
Ben aşkın son haline
Dalıp dalıp gidiyorum
Deniz diye gözlerine

Gözlerin akla pusu
Kurup durdu doğrusu
Seni her gördüğümde
Yeniden mi seveceğim
Hep böyle

Sevmek bazen susmaktır
Acıtmamaktır
Acısak da kendimiz
Aşka biz
Büyük büyük anlamlar vermişiz

‘’Köprüden geçti gelin’’ diyecek Neşet Ertaş
‘’Sen benden geçtin amma
Ben senden geçemiyom’’ diyecek
Emrah diyecek
‘’Ağalar beyle Aslıhan’dan
Ben dönerim gönül dönmez’’

İster seni sevdiğim için deli olayım
İster deli olduğum için seni seveyim
Seviyorum ya
Bu gerçek,
Hiç değişmeyecek

Biraz da kırılmış bir yanım var tabi
Ben bu İstanbul’da ne acılar yaşadım
Hem hepsinde sen vardın
Hem hiç birinde sen yoktun

Ey şairler sultanı
Şiir mi yazdığını sanıyorsun sen
Ocehennem gözleri hiç görmeden